Τη Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2025, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄τάξης παρουσίασαν μία γιορτή αφιέρωμα στη νεολαία του Πολυτεχνείου και στους ελεύθερους ανθρώπους που κατάφεραν με τον αγώνα τους να αφυπνίσουν την Ελλάδα ενάντια στη Δικτατορία και τελικά να χαράξουν τον δρόμο προς την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Κείμενα – μαρτυρίες, ποιήματα φόρος τιμής σε όσους βασανίστηκαν μα δεν υπέκυψαν, τραγούδια που ξεσηκώνουν και απαιτούν ελευθερία, όλα με την καθοδήγηση της δασκάλας της τάξης , κ. Κυρίτση και τη συνοδεία της μουσικής από την καθηγήτρια Μουσικής, κ. Ψαρρά, κατατέθηκαν σαν στεφάνι τιμητικό στα παιδιά του “τότε” από τα παιδιά του “τώρα”.
Λίγο πριν τελειώσει η εκδήλωση μια έκπληξη περίμενε τόσο το κοινό όσο και τα παιδιά. Στο κοινό βρισκόταν ο παππούς μιας μαθήτριας της Ε΄ τάξης που είχε έρθει να χειροκροτήσει την εγγονή του, ο οποίος είχε ζήσει παρόμοια γεγονότα σαν αυτά του Πολυτεχνείου, στη Θεσσαλονίκη που σπούδαζε. Την ώρα που ακόμη τα παιδιά τραγουδούσαν και απάγγελναν ποιήματα του ζητήσαμε να μοιραστεί μαζί μας τις αναμνήσεις του από εκείνη την εποχή.
Ο κύριος Δημήτριος Καλλιαντάσης μας καθήλωσε με την αφήγηση των γεγονότων που έζησε ο ίδιος αλλά και με τις έντονες περιγραφές του, που μας έδωσαν μια εικόνα και μια αίσθηση όσων συνέβησαν εκείνα τα χρόνια της Δικτατορίας. Πραγματικά, η Ιστορία ακούγεται διαφορετικά, όταν βγαίνει από το στόμα κάποιου που την έζησε από κοντά! Τον ευχαριστούμε πολύ!
